Wat blijft, wat verandert en wat ons draagt
Veerkracht. Een woord dat dit jaar een bijzondere betekenis voor mij heeft.
Tijdens de Open Monumentendagen in september staat in het hele land het thema ‘Veerkrachtig erfgoed’ centraal. Monumenten lijken soms onveranderlijk. Ze staan er al tientallen of soms honderden jaren. Maar achter die muren zitten verhalen van verandering, aanpassing, verval, herstel en opnieuw beginnen.
Dat spreekt mij aan. Want ook mensen zijn niet onveranderlijk. We worden gevormd door wat we meemaken. Soms door mooie herinneringen, soms door wat moeilijk is. En soms ontdekken we pas wanneer dingen veranderen hoeveel veerkracht er in ons zit.
Dit jaar doe ik met mijn werk mee aan twee groeps-exposities rond het thema Veerkracht in Woudenberg en Amersfoort.
Huizen dragen verhalen
In Frame.de.Galerie, in de historische setting van de Stad van Cahen, hangen enkele werken uit mijn serie Huizen dragen Verhalen, waaronder het tweeluik Echo uit het Verleden.
De locatie maakt deze deelname voor mij extra bijzonder. In het gebouw aan de Kerkstraat werkte ik twintig jaar bij de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek (ROB). Nu keer ik terug als kunstenaar. Van ambtenaar naar kunstenaar. Dat voelt een beetje als thuiskomen.
Net als de huizen in mijn werk draagt ook dit gebouw verhalen met zich mee. Verhalen van mensen, ontmoetingen, herinneringen en de tijd die voorbijgaat. Op deze plek komen voor mij verleden en heden samen.
Huizen en gebouwen fascineren mij omdat ze zoveel kunnen dragen. Niet alleen stenen en hout, maar ook herinneringen, gebeurtenissen en verhalen van mensen die er leefden.
In deze tentoonstelling onderzoeken kunstenaars vanuit verschillende disciplines wat veerkracht betekent. Hoe kwetsbaarheid en kracht met elkaar verweven zijn. Hoe materialen veranderen en opnieuw betekenis krijgen.
Dat past bij mijn manier van werken. Ik ben voortdurend aan het onderzoeken. Niet alleen in mijn schilderijen, maar ook in mezelf. Ik wil mijzelf niet in één hokje plaatsen. Mijn kunst is voor mij een persoonlijke reis waarin herinneringen, ervaringen en nieuwsgierigheid samenkomen.
De Vooruitgang in Woudenberg
“In Galerie De Kunstberg in Woudenberg laten negen kunstenaars ieder op hun eigen manier zien wat het erfgoed van Woudenberg voor hen betekent, en geven zij oude verhalen een nieuwe plek in het heden.”
In het kader van 60 jaar Oudheidkamer Woudenberg en de Open Monumentendag werd mij gevraagd werk te maken rond het verleden van Woudenberg en het thema Veerkracht.
Mijn vroegste herinnering aan Woudenberg heeft te maken met melk.
Mijn vader was boer en leverde melk aan melkfabriek De Vooruitgang in Woudenberg. Mijn buurmeisje en vriendinnetje Nelly had een vader die melkrijder was. Hij bracht de melk van de boeren naar de fabriek. Zo af en toe mochten wij mee op de melkwagen.
Ik zie de melkbussen nog voor me. De zware ijzeren bussen, later de lichtere aluminium exemplaren. De nummers van de boeren erop. Het laden en lossen. Een heel gewone wereld uit mijn jeugd, die inmiddels verdwenen is. Juist daarom wilde ik deze herinnering vastleggen.
Met olieverfprint en aquarel maakte ik twee werken: één met mannen die de melkbussen laden en één met twee melkbussen. Een oude ijzeren bus met een koperen nummer en een lichtere aluminium melkbus met witte plakletters en een rood nummer van de boer.
Voor mij zijn het niet zomaar melkbussen. Het zijn dragers van een verhaal.
Van boeren, van werk, van samenwerking en van een tijd waarin het leven er anders uitzag. De melkfabriek en deze manier van werken zijn verdwenen, maar de herinnering blijft.
Misschien is dat ook een vorm van veerkracht: dat iets kan veranderen of verdwijnen en toch betekenis blijft houden.
Veerkracht als persoonlijke betekenis
Het thema Veerkracht heeft voor mij ook een persoonlijke betekenis.
Veerkracht betekent voor mij niet dat je altijd sterk hoeft te zijn. Het betekent ook niet dat je alles wat op je pad komt zomaar moet kunnen dragen. Misschien betekent veerkracht juist dat je kunt blijven bewegen wanneer dingen veranderen. Dat je ruimte maakt voor wat er is, maar ook blijft zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Juist bij gemis, pijn en verdriet leerde ik door veerkracht de echte waarden van het leven meer zien en waarderen.
Schilderen helpt mij daarbij. Ik onderzoek, probeer, veeg iets weg, begin opnieuw en laat ontstaan wat er wil ontstaan. Niet alles hoeft perfect te zijn. Soms ontstaat juist uit het onverwachte iets nieuws.
Misschien lijkt dat wel op het leven zelf.
Wat beschadigd raakt, hoeft niet waardeloos te zijn. Wat verandert, hoeft niet verloren te gaan. En wat uit het verleden komt, kan in het heden opnieuw betekenis krijgen.
Dat is voor mij Veerkracht. Niet onveranderd blijven. Maar veranderen, meegroeien en toch iets van jezelf bewaren.
Te zien in september
Mijn werken zijn in september te zien op twee bijzondere plekken.
Frame.de.Galerie – Stad van Cahen in Amersfoort
28 augustus t/m 27 september 2026
Opening: zondag 30 augustus om 14.30 uur.
Tijdens de Open Monumentendagen op zaterdag 12 en zondag 13 september is de tentoonstelling eveneens te bezoeken. Gidsen vertellen dan over het monument De Stad van Cahen en er is gelegenheid voor koffie en thee.
Galerie De Kunstberg – Cultuurhuis Woudenberg
12 september tot 7 november 2026.
Op de eerste etage van het Cultuurhuis, Dorpsstraat 40 in Woudenberg, tijdens de openingsuren van het Cultuurhuis en ook tijdens de Open Monumentendagen op 12 en 13 september.
Opening zaterdag 12 september om 12:00 uur.
Twee tentoonstellingen, twee verhalen en twee verschillende kanten van mijn werk.
Maar met één verbindend thema: Veerkracht
Van herinneringen die opnieuw tot leven komen en van mensen die, ondanks alles wat op hun pad komt, steeds weer proberen verder te gaan.
Pluk de dag en Leef.
