“Verder durven kijken – voorbij wat vanzelfsprekend is.”

Beperking is een thema dat al langer in mijn werk aanwezig is.
Ik werk graag met een beperkt palet, met weglaten in plaats van toevoegen.
Niet alles hoeft ingevuld te worden — juist in wat ontbreekt ontstaat ruimte voor de verbeelding.

Wat ik niet schilder, is net zo belangrijk als wat ik wel schilder. Dat zie ik niet alleen terug op het doek, maar ook in mijn leven.

Op dit moment zijn de omstandigheden in mijn privé leven en in de wereld anders — beperkter, onzeker, stiller en soms lastig. Dat vraagt om meebewegen en opnieuw kijken naar wat er wel kan.

En toch gebeurt er steeds opnieuw weer iets waarin ik kracht en inspiratie vind.

Binnen die beperking komen ook nieuwe dingen op mijn pad.
Ontmoetingen, indrukken, momenten van schoonheid in het alledaagse.
Dingen en mensen die me inspireren, verrassen en verder helpen.

Alsof het leven zich niet laat inperken, maar zich juist anders toont.

Dat neem ik mee in mijn werk.
In het weglaten ontstaat aandacht.
In eenvoud ontstaat diepte.
En in het beperkte palet ontstaat ruimte voor gevoel en interpretatie.

Ik hoop dat mijn werk dat laat zien:
dat beperking niet alleen iets wegneemt, maar ook iets toevoegt.

Voor mij is het geen tekort, maar een verschuiving.
Een andere manier van kijken, ervaren en creëren.

En misschien ook is het een vorm van tevredenheid:
dat wat er nog is, genoeg kan zijn om gelukkig van te zijn.

Foto: “Vertraging”