Het licht keert terug, langzaam, maar voelbaar
En in dat groeiende licht, ontstaat ruimte, voor een nieuw begin

Januari was een maand met sneeuw en vorst, het was winter in Nederland. We genoten van de witte winterse wereld en ik maakte inkt tekeningen van de witte wereld in het Stoutenburgse. Ook ontstonden er een aantal nieuwe abstracte werken vanuit mijn emotie in liefde loslaten en verbinden.

Februari is een maand van nieuwe ontwikkelingen en groei. Niet alleen persoonlijk maar ook in de natuur zie je groei. De eerste voorzichtige knoppen laten zich zien, de natuur lijkt er klaar voor.
Wie de tijd neemt om echt te kijken en zien, merkt het verschil: het licht verandert, de dagen lengen en al is de vrieskou nog niet verdwenen, de zon neemt toe aan kracht en voelt warmer.

Voorzichtig, bijna onopvallend, alsof de wereld aftast of het moment al daar is om te ontkiemen.

Onder de oppervlakte is alles in beweging, wat ontkiemt en groeit, doet dat niet luid. Nieuw leven kondigt zich aan in stilte, de eerste sneeuwklokjes kondigen het nieuwe leven aan en ik geniet hier elk jaar opnieuw van. Zij staan voor mij symbool voor nieuw leven, de lente komt er aan.

Deze tijd voelt voor mij als een overgang naar een nieuw begin.
Achter me liggen donkere dagen — een periode van vertraging, zorgen, pijn en verdriet, van loslaten en teruggebracht worden tot wat wezenlijk belangrijk is. Wat overblijft is geen antwoord, maar een ruimte van hoop en vertrouwen.

Als mens leerde ik, niet alles willen begrijpen, niet meteen vooruit willen, maar open blijven, ook wanneer richting en zekerheid ontbreekt. Dat vraagt vertrouwen, niet als zekerheid, maar als bereidheid om de uitdaging van het leven aan te gaan en elke dag als een groot geschenk te ervaren.

Als maker beweeg ik mij op hetzelfde snijvlak, de emotie van deze periode in mijn leven zal terug te zien en voelen zijn in mijn werk. Mijn werk verschuift naar het onbekende, ruimte laten voor het onverwachte, naar het toelaten van wat wil ontstaan en onverwacht gebeurt, in plaats van verwachtingen en zekerheden. Nog meer leven in het NU en het waarnemen van het kleine dagelijkse geluk.

Ik wil mogelijkheden onderzoeken door middel van experimenteren en ontdekken hoe loslaten beweging creëert en er nieuwe mogelijkheden ontstaan. Hoe vorm kan ontstaan zonder haar vooraf te bepalen. Om het geluk van het kleine van alle dag waar te nemen en te verbeelden in mijn werk, waarin mijn persoonlijk geluk en groei steeds centraal zal staan.

Zoals de natuur haar eigen tempo volgt zo wil ik dat ook doen. Met aandacht, zachtheid en vanuit liefde met oog voor wat groeit en ontstaat. Het proces van ontkiemen tot bloei, dat zal mijn inspiratie zijn.

Februari vraagt geen conclusies maar oog voor detail en aanwezigheid.

Werk op de foto Breuklijnen

Soms zit het onder de oppervlakte,
in spanning, in breuklijnen, in wat niet gezegd wordt.
Dit werk gaat over kracht en kwetsbaarheid.
Over wat zich aandient zonder gevraagd te worden.
Over wat gevoeld wil worden.
Over dat wat blijft, omdat het gewild is.

Elke 10e van de maand een nieuwe blog over mijn leven als maker en mens Meer blog

Open Atelier van 9 tot en met 12 april in mijn atelier RietjeArt in Stoutenburg, met als gast exposant Rina Herder Fotografie en op zondagmiddag live muziek met Smal Water

Op het tabblad Exposities vind je waar mijn werk te zien is.