Lijnen hechten zich aan elkaar, ze schuiven, botsen en breken. Donker dringt binnen in licht, fragmenten van herhaling markeren een onzichtbaar ritme en maken schaduw. Tussen de scheuren ademt ruimte, een spanningsveld gevuld met een vleugje goud.

Een spel van balans en verstoring die blijft boeien.

De donkere omlijsting bewaart de kwetsbare harmonie, alsof ze het werk behoedt voor verdwijnen
en stilte vorm geeft in licht en schaduw.