Grenzen
Ze tekenen onze wereld.
In kaarten, in landschappen, in verhalen.
Soms zijn ze hard, soms vloeiend.
Soms nodig, soms pijnlijk.
Maar altijd aanwezig.
De grens tussen landen
Die bepaalt wie waar jouw thuis is.
Of waar iemand mag zijn of niet.
Grensposten, paspoorten, verblijfsvergunningen, wachttijden.
Maar ook: verwarring, angst, verlangen, heimwee.
Want wat is thuis als je hart of veiligheid zich uitstrekt over grenzen heen?
De grens tussen mensen
Die voel je.
In woorden die botsen, of juist uitblijven.
In een hand, die net iets te lang blijft rusten.
In je eigen adem als iets te dichtbij komt.
We zetten grenzen om onszelf te beschermen,
maar soms bouwen we muren waar bruggen hadden kunnen zijn.
Er zijn ook innerlijke grenzen
Wat kan ik nog dragen?
Waar eindigt mijn moed, en begint mijn angst?
Soms overschrijdt het leven zelf jouw grens.
En sta je daar — uitgeput, maar nog steeds overeind.
Of juist opengebroken, en daardoor ineens meer mens dan ooit.
En dan is er die andere grens
De grens tussen hemel en aarde.
Tussen licht en donker, tussen weten en niet-weten.
Een grens die zich laat zien in het gouden uur,
wanneer lucht en water elkaar ontmoeten aan de horizon.
Een grens is misschien geen einde, maar een doorgang.
Misschien zijn grenzen niet bedoeld om ons op te sluiten,
maar om ons uit te nodigen te verkennen.
Te bewegen.
Te groeien.
Een opening naar iets nieuws, onbekends, groters.
En misschien, als we goed kijken,
ligt dáár de werkelijke vrijheid.
Afbeelding het werk “Grenzeloos”
